روي مــــاه خـدا رو بــبـوس



فرخنده سالروز ميلاد پر خير و بركت پيامبر مهر و رحمت محمد مصطفي (ص) و

صادق ال محمد (ع) را به محضر مقدس و مبارك حضرت حجت (عج) و شما عزيزان

همراه تبريك و تهنيت عرض ميكنم.

امروز اول براي تمامي بيماران و درماندگان دعا كنيد و بعد از خداوند متعال به لطف و

كرمش  طلب حاجت كنين. انشاالله بواسطه اجداد مطهرم دعاهاي شما قرين استجابت

قرار گيرد.                         

+ نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم اسفند 1388 توسط ناشناس


هو مالك يوم الدين


شيوانا به سبك ايراني


سلام. اگر سري به مجلات مختلف بزنيد و يا سرچي در سايتهاي عمومي و عرفاني بكنين به احتمال قوي

يك نام رو ميتونين بوضوح در قالب حكايات كوچيك بينين. قهرمان يا شخصيت اصلي اين داستانها

كسي نيست جز شيواناي معروف . در ابتدا صحبت كوچيكي در رابطه با شيوانا ميكنم و بعد هم

تجربه واقعي رو تعريف ميكنم. در اخر سخني دارم با يكي از بازديدكنندگان به اسم ناشناس تر.....


                                                                       دنباله در ادامه مطلب




ادامه مطلب

+ نوشته شده در سه شنبه چهارم اسفند 1388 توسط ناشناس |


هوالغفار


تا حالا اين سوال براتون پيش اومده كه چرا در اين زمان اكثر مردم احساس

سردرگمي و بي هدفي ميكنن؟ چرا احساس لذت بردن از زندگي رو ندارن؟

چرا احساس ميكنن دچار روز مررگي شدن و هزاران چراي ديگه .....!

هيچوقت دنبال پاسخ نبودين ؟ راه حلي پيدا نكردين ؟

در موردش فكر كنين و اگر پاسخ مناسبي داشتين بفرمائين.

بعد اگر عمري باقي بود من هم پاسخش رو خواهم داد.


                                                              يا حق

+ نوشته شده در شنبه یکم اسفند 1388 توسط ناشناس |


بر در ارباب بی مروت دنیا چند نشینی
که خواجه کی به در آید...

روزگاری این وبلاگ پیام آور بهترین کلامها و رساننده ی بهترین رایحه بود
ادبیات و مدیریت کمی عوض شده. ناشناس هم آیا تغییر کرده؟
کاش ناشناس برای همیشه برای خداوندماه و روی ماه خداوند بنویسه و برای رهگذران همان ناشناس بمونه
شاید خیلی پررویی باشه اما چون از دیرباز شنونده این نغمه ها هستم برای خودم حق آب و گلی متصور شدم...
دولت ناشناسی مستدام

...........................................................................................................................


دوست ناشناس تر سلام

اون روزگار هم صاحب و هم مشق دهنده اين وبلاگ كس ديگه اي بود كه خودش بر امور نظارت ميكرد. الان هم هم او صاحب هست.
يقينا ناشناس مثل همه مردم عوض شده و ميشه. اصلا همه ما در حال تغيير هستيم. ولي اينكه ناشناس عوضي شده يا نه، اين رو خدا ميدونه و بس.

دوست ناشناس تر عزيز :

امشب دست روي بزرگترين دغدغه من گذاشتي. دغدغه اي كه بعد از شروع مجدد به سراغم اومد. دغدغه اي كه با ديدن فيلم تكان دهنده ( كتاب قانون ) بزرگ و بزرگتر شد.
چند روزيه ميخواستم اين مطلب رو بگم.
اعتقاد داشتم و دارم كه كه از خدا گفتن بايد از تك تك سلول فرياد زده بشه نه از حنجره من. به نظرت اين لياقت رو دارم كه فرياد بزنم ؟؟؟

جنگ بزرگي در من رخ داده، جنگي بغايت بزرگ كه خواب رو از چشمام ميگيره. ولي موردهايي هستند كه بهشون ايمان دارم. چيزهايي از خداوند ديدم كه يقين دارم.
از اونها ميتونم بگم ولي مسائلي هست كه اگر عنوان كنم هم خودم رو حروم كردم هم شماها رو.
شايد نظر امشبت يه تلنگر بود به من. تلنگري به ناشناس از طرف يك ناشناس تر.
ببخش كه نظرتون رو علني كردم. شايد اين سوال ديگران هم باشه.
 

چرا پر رويي فرض كردين؟ شماها حق دارين. زحمت ميكشين و اين همه راه رو تا اينجا مياين.

در حقيقت اين منم كه بايد خجالت بكشم. اين اب و گل به همه شماها كه هر كدوم ناشناسي هستين

تعلق داره.

دولت همه شماها پاينده و سرفراز.  مهرتون پايدار                         ناشناس




+ نوشته شده در شنبه یکم اسفند 1388 توسط ناشناس |


سالروز شهادت خاتم المرسلين (ص) و سبط نبي امام حسن مجتبي (ع)

و همچنين سي ام صفر سالروز عروج غريب خراسان ،هشتمين ستاره اسمان

ولايت و امام (ع) را به محضر حضرت وليعصر (عج) و تمامي دوستان عزيز

تسليت عرض ميكنم.

+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم بهمن 1388 توسط ناشناس




اخرين جست و خيز


هر روز صبح كه از خواب بيدار ميشي فراموش ميكني كه ديشب چه عهد و پيماني

با خودت بستي.

تفاوت من و تو دقيقا در جائي هست كه ايستاديم.

سالهاست كه تو مثل يك سياهي لشكر در صحنه تئاتر ديگران و با گريمي خاص

حاضر ميشي و با كمترين دست مزد به ايفاي نقش ميپردازي.

بعد از مدتي كه اجراي تئاتر تمام شد منتظر ديگري ميماني تا دعوت به نقشي ديگر

و گريمي ديگر نقش يك عابر يا نه نقش يك درخت يا بوته ! رو ايفا كني.

هر بار  كارگرداني جديد چگونگي حركات موزون و ديالوگها محول ميشه تا به

بهترين نحو ان را به اجرا در اوري. و گرنه از ليست سياهي لشكرها اخراج

خواهي شد.

و بازهم و بازهم و باز  .......!

راستي بهاي  يك روز سياه بازي چقدر هست ؟؟؟

هر چند متن زندگي من و دكوراسيون اون ساده و خلاصه هست ولي نقش اول

را خودم ايفا ميكنم. هر زمان كه نياز شد متن رو عوض خواهم كرد.

در حقيقت نويسنده ، كارگردان ، تهيه كننده و بازيگر اين زندگي خود من خواهم

بود. هيچكس نه توان اخراج و نه توان دستور دادن را ندارد و تمام سعيم اين

هست كه به بهترين نحو اين نمايش به پايان برسد.

چه اهميت دارد كه قهرمان زندگي در انتها كشته شود. سراسر نمايش

هميشه قهرمان بوده و هست و خواهد بود....!


هر شب كه به رختخواب ميري تصميم ميگيري كه اينبار فقط و فقط تئاتر خودت

رو اجرا كني. اما اين تصميم عمري به درازي يك شب بيشتر نخواهد داشت.

 يكبار هم كه شده براي خودت و در نقش خودت بازي كن.

شايد اين اخرين سانس اجراي تو باشد.......


پي نويس: اين متن همينجوري به ذهنم اومد و هيچ مخاطب خاصي نداره.

اينكه عده اي هميشه در حال ايفاي نقشي در زندگي اطرافيان هستند

انكار ناپذيره. فقط نكته اي كه قابل درك نيست اينه كه اين نقش از سياهي

لشكر بالاتر نخواهد رفت !


+ نوشته شده در شنبه هفدهم بهمن 1388 توسط ناشناس |



ليـــــلاي من ........


ای ساربان، ای کاروان
لیلای من کجا می بری
با بردن لیلای من
جان و دل مرا می بری

ای ساربان کجا می روی
لیلای من چرا می بری
در بستنِ پیمان ما
تنها گواه ما شد خدا
تا این جهان، بر پا بود
این عشق ما بماند بجا

ای ساربان کجا می روی
لیلای من چرا می بری
تمامی دینم، به دنیای فانی
شراره عشقی، که شد زندگانی
به یاد یاری، خوشا قطره اشکی
به سوز عشقی، خوشا زندگانی
همیشه خدایا، محبت دلها
به دلها بماند، بسان دل ما
که لیلی و مجنون فسانه شود
حکایت ما جاودانه شود
تو اکنون زعشقم گریزانی
غمم را ز چشمم نمی خوانی
ازاین غم چو حالم نمی دانی
پس از تو نمونم برای خدا
تو مرگم را ببین و برو
چو طوفان سختی ز شاخه غم
گل هستی ام را بچین و برو
که هستم من آن تک درختی
که در پای طوفان نشسته
همه شاخه های وجودش
زخشم طبیعت شکسته

ای ساربان، ای کاروان
لیلای من کجا می بری
با بردن لیلای من
جان و دل مرا می بری

ای ساربان کجا می روی
لیلای من چرا می بری ........؟  


حاشيه : اين شعر متعلق به ترانه اي از محسن نامجوست.

بسيار زيباست. حتما گوش كنين.

حاشيه دوم : انچه كه داشتم و نداشتم در سري قبل ادعا كردم.

گاه چون بودا در معابد دلها پرستيده و گاه چون اهريمن پليد

مورد لعن قرار گرفتم.  حال هر انچه كه بود و نبود ،  دست  روزگار

به يغما برد. هر كس را انچه لايق بود،  بخشيده ام .

كنون خود گداي هرآستانم. بيهوده به انتظار حاتم ، نشسته اي  .......!

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم دی 1388 توسط ناشناس |


يک شبي مجنون نمازش را شکست
                                                 بي وضو در کوچه ليلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود
                                                  فارغ از جام الستش کرده بود

سجده اي زد بر لب درگاه او
                                                     پُر ز ليلا شد دل پر آه او

گفت يا رب از چه خوارم کرده اي
                                                 بر صليب عشق دارم کرده اي
 
جام ليلا را به دستم داده اي
                                               وندر اين بازي شکستم داده اي

نيشتر عشقش به جانم مي زني
                                                   دردم از ليلاست آنم مي زني

خسته ام زين عشق،دل خونم نکن
                                               من که مجنونم تو مجنونم نکن

مرد اين بازيچه ديگر نيستم
                                                اين تو و ليلاي تو... من نيستم

گفت اي ديوانه ليلايت منم
                                                   در رگ پنهان و پيدايت منم

سالها با جور ليلا ساختي
                                                   من کنارت بودم و نشناختي

عشق ليلا در دلت انداختم
                                                صد قمار عشق يکجا باختم

کردمت آواره صحرا نشد
                                              گفتم عا قل مي شوي اما نشد

 سوختم در حسرت يک يا ربت
                                                     غير ليلا بر نيامد از لبت

روز و شب او را صدا کردي ولي
                                                 ديدم امشب با مني گفتم بلي

مطمئن بودم به من سر مي زني
                                                در حريم خانه ام در مي زني

حال اين ليلا که خوارت کرده بود
                                         درس عشقش بي قرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم
                                           صد چو ليلا کشته در راهت کنم


حاشيه : حيفم اومد اين گفتگوي عاشقانه رو نخونيد. شايد ميبايست

بعد از خوندن اين شعر زيبا ، خودمون رو جاي مجنون بذاريم.

اينجوري فشار دوري ليليها كمتر ازرده حاطر ميكنه.

+ نوشته شده در جمعه یازدهم دی 1388 توسط ناشناس |


مــــردي براي تمــــام فصــــــول


هر سال كه ميشه وقتي كه به اين ايام ميرسم ناخوداگاه دستي منو پرتاب ميكنه به

سالهاي خيلي دور. سالهايي كه بيشتر در هاله اي از مه هستند. سالهاي شور كودكي.


سالهايي كه با شوقي وصف نشدني لباس مشكي عزا رو از صندوقچه درمياورديم و به تن

ميكرديم. پرتاب ميشم به سالهايي كه در صفهاي زنجير زني رديفهاي اخرش تعلق به ما

داشت. رديفهايي كه ترتيب سن اونها رو منظم ميكرد. عزاداريهايي رو به ياد ميارم كه مردم

چنان بر سر وسينه ميزدن كه از خود بي خود ميشدن. در اين ميان صداي لرزان پيرمردي

شنيده ميشد كه يكدفعه فرياد ميزد :

بر مشام ميرسد هر لحظه بوي كــــربــلا

و من در چشمان سبز اين فرزند رسول خدا (ص) عشق رو بوضوح ميديدم.

بر دلــم تـــرسم بمـــاند ارزوي كــــربـــلا

چه بسا اين ترس و ارزو همدمي بود كه تا لحظه مرگش همراهش بود.

تشـــنه اب فـــراتم اي اجــــل مهلت بـــــده

تا در بغـــل گيــــرم قبــــر شهــــيد كربلا.........

به هر حال اون كودك ديروز بزرگ شد و اون پيرمرد خيلي زود مهلتش به

سرامد. ولي هنوز هم كساني پيدا ميشن كه اين اشعار رو زمزمه ميكنن.....

اون پيرمرد كسي نبود جز پدربزرگ خوب و دلنشينم.


پي نويس : پدربزرگم حدود 106 سال عمر كرد. ولي نتونست ببينه كه راه

كربلا دوباره باز شده. هر بار اين اشعار رو با سوزي عجيب ميخواند.


+ نوشته شده در شنبه پنجم دی 1388 توسط ناشناس |



ای نام تو بهترین سرآغاز
بی‌نام تو نامه کی کنم باز
ای یاد تو مونس روانم
جز نام تو نیست بر زبانم
ای کار گشای هر چه هستند
نام تو کلید هر چه بستند
ای هیچ خطی نگشته ز اول
بی‌حجت نام تو مسجل
ای هست کن اساس هستی
کوته ز درت دراز دستی
ای خطبه تو تبارک الله
فیض تو همیشه بارک الله
ای هفت عروس نه عماری
بر درگه تو به پرده داری
ای هست نه بر طریق چونی
دانای برونی و درونی
ای هرچه رمیده وارمیده
در کن فیکون تو آفریده
ای واهب عقل و باعث جان
با حکم تو سهت و نیست یکسان
ای محرم عالم تحیر
عالم ز تو هم تهی و هم پر
ای تو به صفات خویش موصوف
ای نهی تو منکر امر معروف
ای امر تو را نفاذ مطلق
وز امر تو کائنات مشتق
ای مقصد همت بلندان
مقصود دل نیازمندان
ای سرمه کش بلند بینان
در باز کن درون نشینان
ای بر ورق تو درس ایام
ز آغاز رسیده تا به انجام
صاحب توئی آن دگر غلامند
سلطان توئی آن دگر کدامند
راه تو به نور لایزالی
از شرک و شریک هر دو خالی
در صنع تو کامد از عدد بیش
عاجز شده عقل علت اندیش
ترتیب جهان چنانکه بایست
کردی به مثابتی که شایست

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم دی 1388 توسط ناشناس |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X

خوبی فضای مجازی اینه که بدونی شاید واقعیت داشته باشی ولی حقیقت نیستی.یک حقیقت در بیکران هستی وجود داره. پس روی ماه این حقیقت رو عاشقانه ببوس.

---------------------------------------

اين وبلاگ بيانگر اعتقادات نويسنده هست.
لزومي به باور و اصراري به پذيرش نيست.
---------------------------------------


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

هفته دوم اسفند 1388

هفته اوّل اسفند 1388
هفته چهارم بهمن 1388
هفته سوم بهمن 1388
هفته چهارم دی 1388
هفته دوم دی 1388
هفته اوّل دی 1388
هفته دوم دی 1387



قالب های نایت اسکین
    تعداد بازديدها:

Design by : Night Skin